چهارشنبه، شهریور ۲۰، ۱۳۸۷

سُس ایتالیایی

از این نوع سس بیشتر برای تهیه پیتزا و یا بعضی انواع پاستاها و حتا اسپاگتی استفاده میشه . این سس زیر بنای اصلی تهیه پیتزاست و بدون این سس پیتزا طعم و مزه دلچسبی نخواهد داشت . مزیتی که این سس نسبت به سس های آماده یا رب داره این هست که خیلی مقوی و سالمه و از نظر ارزش غذایی , در حد بسیار بالایی هست . مخصوصن که گوجه فرنگی پخته شده به علت داشتن آنتی اکسیدان فراوان و همینطور فرایند گرما دهی , دارای خواص ضد سرطانی بیشتری هم میشه . این سس رو روی خمیر پیتزا , لازانیا , روی اسپاگتی یا پاستا , به همراه گوشت و یا مخلوط با بعضی انواع پاستاها به همراه پنیر چدار استفاده میکنن و مصرف اون بیشتر دلبخواه هست و سلیقه ای . میتونین با هر غذایی که فکر میکنین خوشمزه ش میکنه , مصرفش کنین . ما در اینجا از این سس برای تهیه پیتزا استفاده میکنیم :

مواد مورد نیاز :

( این مقدار مواد برای همون مقدار خمیر ما گفته شده و متناسب با اون سایز هست )

- گوجه فرنگی سفت و درشت : 4 عدد .
- سیر : یک حبه رنده شده .
- پیاز : یک عدد متوسط , درشت خرد شده .
- شراب سفید برای پیتزای بدون گوشت و شراب قرمز برای پیتزای گوشتی : یک سوم استکان .
** در صورت در دسترس نبودن شراب از سرکه قرمز استفاده میکنیم : 3 قاشق غذا خوری .
- ریحان سبز و تازه , ریز خرد شده : 3 قاشق غذا خوری .
- رب گوجه فرنگی : یک قاشق غذاخوری .
- فلفل سیاه : به مقدار دلخواه .
** در صورت تمایل به تند شدن , پودر فلفل قرمز یا فلفل چیلی تازه خرد شده , به مقدار دلخواه .
- نمک : یک قاشق مربا خوری سر صاف .
- روغن زیتون : 2 قاشق غذاخوری " ترجیحن بودار "
- پودر آویشن : نصف قاشق مرباخوری .

مواد اضافی سلیقه ای :

- فلفل دلمه ای رنده شده : یک قاشق غذا خوری .
- رُزماری ریز خرد شده : نصف قاشق غذا خوری .
- قارچ رنده شده : 2 قاشق غذاخوری .

طرز تهیه :

ابتدا روغن زیتون رو داخل ماهیتابه ریخته و بعد از گرم شدن , سیر رنده شده رو اضافه میکنیم و تند تند هم میزنیم تا سیر ها به هم نچسبن . بعد از یک دقیقه پیازها رو اضافه میکنیم و تفت میدیم . کمی که پیازها از حالت تازگی در اومد و آبش گرفته شد , گوجه فرنگی ها رو اضافه میکنیم . پیازها نباید سرخ بشن و 3 دقیقه تفت دادن کافی هست . بهتره گوجه فرنگی رنده شده باشه . نمک رو به گوجه فرنگی اضافه میکنیم . وقتی گوجه فرنگی ها کمی نرم شدن و یک جوش خوردن , شراب یا سرکه رو به همراه ریحان و باقی مواد اضافه میکنیم و مدام هم میزنیم تا سس قوام بیاد و کمی غلیظ بشه . وقتی آب گوجه فرنگی ها کمی کشیده شد و سس غلیظ شد , آماده ست . معمولن به مدت 10 دقیقه با شعله ملایم این سس درست میشه . این سس بسیار خوش طعم هست و پایه اصلی بیشتر پیتزاهاست .

** نکات مهم :
- از سرکه سفید استفاده نکنین چون طعم ترش خیلی تیزی به سس میده .
- اگر در تهیه پیتزا از گوشت قرمز استفاده میکنید , از شراب قرمز استفاده کنید در غیر این صورت از شراب سفید . و یا در هر دو صورت در صورت در دسترس نبودن از سرکه قرمز .
- اگر ریحان تازه در اختیار ندارین از ریحان خشک هم میتونین استفاده کنین و یا از ترخان خشک , بسته به ذائقه شما .

پنجشنبه، شهریور ۱۴، ۱۳۸۷

خمیر پیتزا

بر خلاف تصور عموم , یکی از مهمترین قسمت های پیتزا خمیر اون هست که اگر خوب تهیه نشده باشه , هر چقدر هم مخلفات خوشمزه ای روی پیتزا قرار بدین باز هم خوشمزه و دلچسب نمیشه . روش های بسیار زیادی برای تهیه خمیر پیتزا وجود داره ولی بیشتر اونها سازگار و مناسب با مواد موجود در ایران مخصوصن دو عنصر مهم یعنی آرد و مخمر , نیستن . بعد از مدتها کار کردن روی انواع روشها , روشی بسیار ساده و عملی رو پیدا کردم که امیدوارم مورد پسند قرار بگیره . این نوع خمیر هیچ نیازی به وسایل اندازه گیری دقیق نداره و حتا کسانیکه دارای ترازوی آشپزخانه هم نیستن میتونن به سادگی اونو با هزینه خیلی کم درست کنن :

مواد مورد نیاز :

- لیوان آب خوری معمولی , دو عدد برای پیمانه زدن .
- قاشق چایخوری , یک عدد برای پیمانه زدن .
- الک یا صافی ریز , برای الک کردن آرد .
- آرد سفید گندم : 3 لیوان سر پر . " بهتره از باگت فروشی ها تهیه بشه "
- پودر ریحان خشک : نصف قاشق مرباخوری .
- آب ولرم : یک لیوان .
- نمک : 2 قاشق چای خوری .
خمیر مایه یا خمیر ترش : نصف قاشق مرباخوری .
- شکر : یک قاشق مربا خوری .
- روغن مایع : ترجیجن روغن زیتون , 3 قاشق غذاخوری .
- لگن پلاستیکی یا یک ظرف گود برای تهیه خمیر .
- کیسه نایلونی , برای سرپوش لگن .

** توضیح : این مقدار آرد برای تهیه یک پیتزای بزرگ " دو برابر یک بشقاب غذاخوری " کافی هست .

طرز تهیه :

** توضیح مهم : اول توضیحی در مورد خمیر مایه یا خمیر ترش , Yeast یست یا مخمر یا بکینگ پودر بدم که بیشتر اشتباهات در تهیه خمیر از همین جا ناشی میشه . ما در کل چند نوع مخمر مخصوص پخت نان داریم . خمیر ترش یا خمیر مایه که به دو صورت وجود داره : تازه یا خشک . نوع تازه اون بصورت خمیری و قهوه ای رنگ هست و در دسترس عموم نیست و صنعتی هست . نوع خشک اون در قوطی های کوچک در سوپرمارکت ها به فروش میرسه و بصورت دانه های درشت تر از شکر , گرد و قهوه ای رنگ هست . که همین نوع مورد نظر ماست . نوع دیگه , Yeast هست که بصورت دانه های بسیار ریز سفید یا شیری رنگ هست و تفاوت این یست با خمیر مایه در این هست که یست رو فورن به آرد اضافه و آب رو بهش اضافه میکنیم و خمیر رو ورز میدیم ولی خمیر ترش رو باید در محلول آب و شکر زنده کرد و سپس به آرد اضافه نمود . و نوع دیگه که بکینگ پودر هست و سفید رنگ برای تهیه کیک و بعضی از نان ها کاربرد داره و در واقع مشتقی از جوش شیرین به حساب میاد . پس زمانیکه شما خمیر درست میکنین حتمن نوع مخمر و طرز تهیه اونو مطالعه کنین . من از خمیر مایه استفاده کردم چون دیدم بهتر از سایر مخمرها در ایران جواب میده .

خب , ابتدا یکی از دو لیوانی که داریم , یکی رو بر میداریم و شکر رو درون اون میریزیم و سپس یک چهارم از لیوان رو آب ولرم میریزیم . داغی آب باید طوری باشه که انگشت رو نسوزونه . نه خنک تر باشه و نه داغتر . شکر و آب رو خوب با هم مخلوط میکنیم تا حل بشه و سپس خمیر مایه خودمون رو بهش اضافه میکنیم و کمی هم میزنیم و سپس یک نعلبکی روی سر لیوان گذاشته و لیوان رو در کناری قرار میدیم . بهتره محیط گرم باشه ! شکر باعث میشه مخمر فعال بشه و مخمرها از شکر تغذیه میکنن . مخمر در واقع نوعی باکتری هست !
در این فاصله 3 لیوان آرد رو درون لگن پلاستیکی کم کم الک میکنیم . الک کردن باعث پف بهتر و هوادهی به آرد میشه و همچنین ذرات ناخالص آرد رو هم میتونین ازش خارج کنین . حالا مقدار گفته شدن از پودر ریحان خشک شده رو به آرد اضافه کنید . شما میتونید انواع سبزیجات خشک رو به خمیر خودتون اضافه کنید و حتا اگر زیتون خشک شده هم اگر در اختیار دارین استفاده کنین که طعم بسیار مطبوعی به پیتزای شما خواهد داد .

بعد از حدود 10 دقیقه به سراغ خمیر مایه میریم . در مدت ده دقیقه , کمتر یا بیشتر که بسته به دمای محیط شما داره , مشاهده میکنین کم کم روی سطح مایع لیوان کفی قهوه ای رنگ ایجاد میشه و بالا میاد . هر چقدر محیط گرمتر باشه , این کف بیشتر و سریعتر ایجاد میشه . وقتی کف ایجاد شد و از مقداری که بالا اومد دیگه بیشتر نشد , زمان اضافه کردن به آرد هست . معمولن اگر دمای محیط زیاد گرم نباش 15 دقیقه کافی هست حتا اگر زیاد کف ایجاد نشه .

حالا مقدار نمک گفته شده رو به باقی آب ولرم اضافه و مخلوط میکنیم . آب برای تهیه خمیر بهتر هست ولرم باشه و آب سرد باعث دیرتر پف کردن خمیر میشه . هرگز به هیچ خمیری نباید نمک رو بصورت خشک داخل کرد چون هم به خوبی مخلوط نمیشه و هم در پف کردن خمیر تاثیر منفی میذاره و همه جای خمیر شما یک اندازه نمک نمیگیره . مقدار روغن مایع گفته شده رو به آرد اضافه کرده و تمام خمیر مایه رو به آرد اضافه میکنیم و شروع به چنگ زدن میکنیم . حالا کم کم مقدار آب و نمک خودمون رو به خمیر اضافه میکنیم . اونقدری باید آب اضافه بشه که تمام آردها کاملن خمیر بشن و خمیر به دست شما نچسبه . معمولن نصف لیوان آب کافی هست برای این مقدار . در صورتیکه مقدار آب کم بود کمی آب ولرم اضافه کنین و اگر دیدین خمیرخیلی شل شد کمی آرد اضافه کنید و شروع به ورز دادن خمیر کنید . پنج دقیقه ورز دادن کافی هست . خمیر خوب خمیری هست که به دست نچسبه و به سادگی از دست جدا بشه و چسبندگی اون کم باشه نه خیلی راحت از دست جدا بشه نه خیلی به دست بچسبه .
وقتی خمیر شما به این حد رسید , اونو بصورت گلوله در بیارین و کمی آرد در کف ظرف یا همون لگن پلاستیکی ریخته و خمیر رو روی اون قرار بدین و کمی هم آرد روی خمیر بپاشین . حالا سر لگن رو با یک کیسه نایلونی یا یک ورقه سلفون خوب کیپ کنید و اونو در یک جای گرم قرار بدین . بهتر هست که فر رو به مدت 2 دقیقه روشن و سپس خاموش کنین و لگن رو درون فر قرار بدین و یک پارچه یا حوله هم روی لگن بندازین تا گرما حفظ بشه .

در این فرصت به سراغ تهیه مواد پیتزای خودتون برین

در مدت 2 تا 3 ساعت خمیر شما پف میکنه و به دو برابر حجم اولیه خودش میرسه و روی خمیر سوراخ هایی ایجاد میشه . خمیر در این مرحله آماده هست . هر چقدر محیط گرم تر باشه این فرایند سریعتر صورت میگیره . دمای محیطی مناسب برای خمیر 30 تا 35 درجه سانتیگراد هست . دمای کمتر در حدود 20 تا 25 درجه مدت زمان بیشتری رو لازم داره تا خمیر آماده بشه یعنی بین 4 تا 5 ساعت .

** نکته : شما به خمیر خودتون هر ماده ای رو میتونین اضافه کنین . از دانه های کنجد گرفته تا سیاه دانه یا سبزیجات خشکی مثل نعنا یا ترخان , زیتون خشک و یا حتا قطعات ریز پنیر پارامسان یا سیر تازه خرد شده یا حتا گندم پرک شده و یا حتا میتونین به خمیر بجای روغن مایع از کره آب شده استفاده کنین که همه اینها به ذائقه شما بستگی داره .

دوشنبه، مرداد ۰۷، ۱۳۸۷

لیمو مخصوص چای

خیلی از ما علاقه زیادی به چایی و لیمو یا چایی و نارنج داریم . ولی متاسفانه لیمو ترش در همه فصول وجود نداره ولی میشه اونو به روشی برای مدت طولانی آماده ش کرد که نه تنها خواصش رو از دست نده , بلکه طعم خوشش همچنان حفظ بشه . در ضمن این نوع لیمو , بیشتر حالت مجلسی هم داره و درست کردنش خالی از لطف نیست :

مواد لازم :

- لایم ( لیموهای کوچک و سبز ) : نیم کیلو .
- شیشه مربا : به تعداد لازم .
- شکر : به مقدار لازم .
- کارد تیر و تخته آشپزخانه .

طرز تهیه :

لایم ها رو ابتدا بشورین و بذارین آبش بره . بهتره که لایم هایی رو انتخاب کنین که پوست سبز و نازکی داشته باشن و کمی درشت شده باشن و آبدار . بعد از خشک شدن لایم ها , روی تخته آشپزخونه اونها رو از عرض بصورت حلقه حلقه برش های نازک بزنین و هسته های اونها رو با کارد خارج کنین . وقتی همه لایم ها رو بصورت گرد گرد بریدین , نصف قاشق غذا خوری شکر در کف یک شیشه مربایی تمیز بریزین و مقداری لایم در شیشه بریزین و دوباره یک لایه شکر . به اندازه 2 بند انگشت هر لایه لایم باید باشه . دوباره مقداری شکر روی لایم ها بریزین و لایه بعدی رو اضافه کنین . این کار رو اونقدر ادامه بدین تا برسین به دهانه شیشه . لایم ها رو هر بار که میریزین فشار ملایمی هم بدین تا خوب کیپ بشن , زیاد فشار وارد نکنین تا آب اونها خارج بشه . فشار خیلی ملایم . در آخر وقتی لایم ها به دهانه شیشه رسید کمی شکر روی اونها بریزین و درب شیشه رو ببندین و محکم کنین . حالا شیشه ها رو برای مدت 2 روز در بالکن یا محل آفتابگیری قرار بدین . بعد از 2 روز لایم ها کمی آب می اندازن . بعد از 2 روز شیشه ها رو به یخچال منتقل کنین و 2 هفته صبر کنین . بعد از دو هفته آماده ست . هر زمان که چایی درست کردین کافیه یک حلقه لایم داخل چاییتون بندازین و با یک قاشق مربا خوری کمی هم آب لیمو که کم شیرین هم هست توی چاییتون بریزین و از خوردن چایی با عطر و طعم لیمو و شیرینی بسیار ملایمش لذت ببرین . این لایم ها تا چندین ماه در یخچال قابل نگهداری هستن . 

** نکته : از ریختن آب به داخل شیشه جدن خودداری کنین وگرنه کپک میزنه ! 

دوشنبه، تیر ۳۱، ۱۳۸۷

درست کردن خیارشور

خیارشور جزو ترشیجات مورد علاقه بیشتر مردم و بسیار پر کاربرد در تهیه خوراک های سریع مثل انواع ساندویچ ها و سالادهاست به ویژه در ایران . بعضی خوراک ها بدون خیارشور لطفی ندارن و بی مزه میشن . در بازار دو نوع خیارشور وجود داره که یکی خیارشور باز هست که طعم عالی داره و توی پیت های حلبی درست میکنن و یک نوع خیارشور صنعتی هست که توسط کارخانه تولید میشه و در شیشه های کوچک و بزرگ به فروش میرسه و بهداشتی هستن اما مزه جالبی ندارن . با اینکه این دو نوع خیارشور از نظر طعم و مزه با هم خیلی فرق میکنن و اولی خوشمزه تره اما از نظر بهداشتی مشکوک و دومی قابل تحمل ولی کاملن سالم و بهداشتی هست , اما اگه شما از اون دست افرادی هستین که نسبت به این خوراکی ها وسواس دارین میتونین خیلی ساده اونها رو در خونه درست کنین که هم خیلی ارزونتر میشه و هم مزه بهتری پیدا میکنه و خیالتون راحته که از مواد نگهدارنده شیمیایی هم استفاده نشده :

مواد لازم برای تهیه خیارشور :

- خیار سبز و تازه قلمی یا خیار ریز مخصوص خیارشور : به مقدار مورد نیاز .
- سبزیجات معطر شامل : شوید , ترخان , چند شاخه .
- سیر و فلفل سبز دراز و تند : به مقدار دلخواه .
- نمک : به مقدار لازم .
- سرکه سفید یا قرمز : دو سوم استکان برای چهار لیوان آب .
- آب جوشیده ولرم یا آب معمولی شیر : به مقدار لازم .

* چند عدد برگ کرفس !
* برگ بو ( Bay Leaf ) .
* زاج سفید ( Alum ) .

** نکته : به این علت اندازه ها رو به مقدار لازم ننوشتم چون بسته به مقدار خیارها یا مقدار گنجایش ظرف شما , نسبت ها فرق میکنه !!

خیارشور بر خلاف تصور بسیار ساده تهیه میشه و حتا اگر حوصله هم ندارین , نیاز به جوشوندن و گرم کردن آب نیست و به سادگی میتونین از آب شیر استفاده کنین . تنها یک نکته مهم در درست کردن خیارشور و کلن همه ترشیجات مهمه و اونم اینه که دستهاتون تمیز باشه و چرب نباشه و ظرف یا شیشه هایی که بکار میبرین کاملن تمیز و بدون چربی و کپک و باقی مانده مواد غذایی قبلی باشن چون همین دو عامل هست که باعث کپک زدن خیارشور میشه ! برای اطمینان از تمیز بودن شیشه هاتون اگر که فکر میکنین تمیز نیستن , میتونین اونها رو درون یک قابلمه که از آب سرد پر شده قرار بدین , البته درب شیشه ها باید باز باشه و تا روی شیشه ها آب بریزین و قابلمه رو بذارین روی گاز تا 10 دقیقه بجوشه , و یا میتونین شیشه ها رو در فر قرار داده و بعد فر رو روشن کنین و بذارین مدت 15 دقیقه در فر حرارت ببینه و بعد فر رو خاموش کنین و بذارین شیشه ها سرد بشن . این دو کار باعث استریل شدن شیشه های شما میشه .

روش تهیه :

ابتدا خیارها رو خوب بشورین و در آبکش بریزین . نیاز نیست آبش بره یا خشک بشن . بعد شیشه دهان گشادی که آماده کردین رو بیارین و یک حبه سیر در ته شیشه و چند شاخه شوید و ترخان ته شیشه بندازین . من سیر ها رو از وسط نصف میکنم تا عطر بیشتری به مایع خیارشور بده ولی میتونین از یک حبه سیر درسته هم استفاده بکنین ! خیار ها رو پر کنین دور شیشه و سپس وسط شیشه یک عدد فلفل متوسط قرار بدین لای خیارها و یک یا دو حبه سیر و مقداری سبزیجات هم بالای شیشه بریزین . یا اگر ظرفتون بزرگ هست , بعد از لایه سبزیجات , دوباره خیار بچینین و بعد وقتی شیشه تا بالای دهانه از خیار پر شد , چند برگ سبزی معطرتون رو هم سر دهانه بطری قرار بدین بعنوان آخرین لایه . من بجز این سبزیجات از برگ کرفس و همینطور یکی دو عدد برگ بو هم در بین خیارها استفاده میکنم و عطر و طعم خیلی خوبی به خیارشور میده ! هم میتونین از برگ بو تازهاستفاده کنین و هم برگ بو خشک . اگر هم نداشتین , مهم نیست و حتا میتونین با شوید بدون ترخون هم خیارشور درست کنین و اشکالی پیش نمیاد ! با هر سبزی در دسترسی میشه این کار رو کرد . مثلن شوید و سیر و فلفل ! یا برگ کرفس و سیر و فلفل . یا گشنیر و سیر و فلفل . حتا اصلن سبزی هم نداشتین مهم نیست و فقط سیر و فلفل .. خودتون رو محدود نکنین چون عطر اصلی خیارشور بیشتر به سیر اون هست و طعمش هم به تندی فلفل و مناسب بودن نمک و سرکه !

** نکته مهم : در خارج از کشور , خیارهای قلمی خیلی کم پیدا میشه . شما میتونین خیارهای بزرگ و دراز معمولی رو بخرین و بشورین و اونها رو حلقه حلقه کنین و توی ظرفتون بریزین و این خیارشور رو لای نون تست یا نون ساندویچی بذارین . در طعم و مزه اون اثر نمیذاره . فقط یادتون باشه پوست خیار رو نکنین ! با پوست، نازک نازک حلقه کنین و توی شیشه بریزین و سیر و سبزیجات و فلفل رو لا به لای اونها قرار بدین . 


دقت کنین تعداد سیرها بیشتر از دو سه حبه نشه تا فقط عطر ملایمی به خیارهاتون بده که البته این هم سلیقه ای هست و اگر بیشتر دوست دارین طعم سیر بده , مقدارش رو بیشتر کنین ! در صورتیکه تمایل دارین خیارشور شما تند بشه , مقدار فلفل رو بیشتر کنین یا از فلفل قرمز استفاده کنین . حتا اگر فلفل تازه هم در اختیار ندارین , میتونین از مقداری پودر فلفل قرمز یا فلفل خشک کرده استفاده بکنین ! هیچ مانعی وجود نداره ولی از فلفل سیاه استفاده نکنین !!!!!

حالا به سراغ ظرف آب میریم و توی اون نمک میریزیم . هر نوع نمکی رو میشه استفاده کرد ولی اگر به نمک دریایی دسترسی دارین , خیلی بهتر هست و طعم و مزه بهتری میگیره ولی همین نمک های معمولی هم میشه استفاده کرد و مشکلی نداره !
چه آبمون جوشیده باشه و چه آب معمولی شیر , فرقی نمیکنه . نمک رو داخل ظرف آب بریزین و خوب مخلوط کنین تا کاملن حل بشه . دقت کنین شوری آب نمک باید زننده باشه و حسابی شور باشه ! اگر شوری اون کم باشه , خیارشور مزه آب میگیره و یا شل و نرم میشه ولی اونقدر شور هم نباشه که دیگه نشه خوردش ! من همیشه به آب نمک در حال جوش , یک حبه کوچک زاج سفید هم اضافه میکنم به اندازه نخود برای مقدار سه تا چهار لیوان آب . زاج سفید باعث میشه که خیارها زیر دندون صدای خرچ خرچ بده درست مثل خیارشورهای بیرون :) در خارج از کشور به زاج سفید Alum میگن و میتونین تهیه کنین !
وقتی حس کردین مقدار شوری مناسبه , و آب هم یه جوش زد , زیرش رو خاموش میکنین و میذارین ولرم بشه تا باعث نشه شیشه بترکه ! سپس نیمی از آب نمک رو داخل شیشه های پر شده از خیار بریزین . حالا نصف استکان سرکه رو اضافه میکنیم و باقی آب نمک رو هم میریزیم . آب نمک باید روی تمام خیارها و سبزیجات رو فرا بگیره و به اندازه یک بند انگشت هم از دهانه شیشه فاصله بمونه و خالی باشه . این فاصله برای این هست که بر اثر تخمیر ، سر ریز نشه !
حالا درب شیشه خیار شور رو میذاریم و صبر میکنیم تا آب نمک خنک بشه . سپس در اونو سفت و کیپ کرده و در جایی با دمای معمولی اتاق قرار میدیم . من همیشه خیارشورها رو در کابینت آشپزخونه برای مدت سه روز قرار میدم . هم گرم هست هم تاریکه و نور بهش نمی تابه . زیرش هم یه کاسه میذارم که اگر سر ریز شد , که در این چند روز طبیعی هست , کابینت کثیف نشه ! دمای محیط نباید از 24 – 25 درجه بیشتر باشه وگرنه خیارشورها خراب میشن !!!
رنگ آب شیشه خیارشورها از روز دوم کدر میشه و سپس به رنگ شیری در میاد درست مثل رنگ خیارشورهای بیرون که کاملن طبیعی هست و نشون میده که در حال تخمیر هست . بعد از سه تا چهار روز , اگر به مقدار نمک شک دارین , در شیشه رو باز کنین و با کارد کاملن تمیز , بدون فرو کردن انگشت در شیشه یکی از خیارها رو تا نیمه در بیارین و کمی ازش ببرین و بخورین . اگر حس کردین شوریش کمه , مقداری بهش نمک اضافه کنین و درب شیشه رو گذاشته و یه تکون بدین و سر و تهش کنین و بذارین توی یخچال و از هفته بعد آماده ست .
گاهی هم ممکنه بر اثر بی احتیاطی ، آلودگی داخل شیشه شده باشه و کپک سفیدی در شیشه دیده بشه , با یک قاشق کاملن تمیز میتونین کپک رو برداشته و دور بریزین . کپک های سفید رنگ خطرناک نیستن و مشکلی ندارن . ولی اگر کپک سیاه رنگ یا سبز بود , بهتره مصرف نکنین و دور بریزین و دفعه بعد نظافت رو به درستی رعایت کنید !!! دلیل کپک , چربی و یا باقی مونده ماده خوراکی قبلی در شیشه هست !!!

به همین سادگی و با کمترین امکانات , میتونین خیارشور درست کنین . بخصوص کسانی که سر کار میرن و ساندویچ میبرن با خودشن میتونن خیارشورشون رو خودشون تهیه کنن و از مزه اون لذت ببرن .

چهارشنبه، تیر ۲۶، ۱۳۸۷

تشخیص بادمجان شیرین از تلخ

اغلب خانم ها ادعا میکنن بادمجان هایی که رنگ پوست اونها بنفش روشن هست , تلخ مزه هستن . ولی این ادعا صحیح نیست . تمام بادمجانها چه سیاه چه بنفش و چه سفید اگر قسمت سر یا دم اونها به رنگ سبز روشن باشه , شیرین هستن در غیر اینصورت اگر رنگ دم اونها قهوه ای تیره باشه , تلخ مزه میشن . راه تشخیص بادمجان تلخ از شیرین فقط همینه . و یه راه کم کردن زهر بادمجان هم پوست کندن و بعد پاشیدن نمک روی سطح بادمجان و قرار دادنش در آبکش هست که باعث میشه بادمجان شروع به عرق کردن کنه و تلخی بادمجان تا حدی زیادی کم بشه و مناسب برای سرخ کردن و ...

شنبه، تیر ۱۵، ۱۳۸۷

بر طرف کردن بوی بد مرغ

در ایران , اغلب اوقات که مرغ درست میکنیم بوی ناخوشایندی میگیره . مخصوصن وقتی که مقداری از مرغ پخته شده اضافه میاد و در یخچال قرار میدیم و برای روز بعد و وقتی میخواهیم بخوریم طعم و بوی بسیار بدی بخودش میگیره طوریکه آدم رو از خوردن پشیمون میکنه . برای رفع این مشکل راه حل بسیار ساده ای وجود داره :

ابتدا قبل از اینکه مرغ رو بپزین میتونین با چند روش طعم و بوی بد مرغ رو کمی بهتر کنین . در ایران مرغ ها کلن بوی ناخوشایندی میدن و حتا اگه با مقدار زیادی هم پیاز پخته بشن , این بو از بین نمیره . حالا دلیلش یا تغذیه نامناسب مرغهاست یا نگهداری مرغها در شرایط بد توسط قصابی ها و حکایت تو آب نگهداشتن مرغها و ... , نمیدونم . اولین کار موقع پاک کردن مرغهاست . سینه مرغ و قسمت بالایی ران مرغ رو وقتی میخواهین بشورین , بطور کامل توی دنده ها رو از ریه مرغ پاک کنین . باقی مونده ریه یا همون شش های مرغ در داخل قفسه سینه مرغ ؛ بوی ناخوشایندی موقع پختن ایجاد میکنه ! پس قبل از فریز کردن یا پختن مرغ حتمن این بقایا رو پاک کنین .
روش بعدی پخت مرغ هست . استفاده از چند تکه پوست پرتقال در موقع پخت مرغ , کمک زیادی به بر طرف کردن موقتی بوی مرغ میکنه . همینطور چند تکه هویچ در داخل قابلمه پخت مرغ انداختن یا چند تکه ساقه کرفس , و یا استفاده از برگ بو هم کمک خوبی میتونه باشه . گاهی اوقات هم استفاده از فلفل سیاه و کره و آب لیمو ترش تازه و کمی زعفران و یک قاشق مربا خوری سرکه هم تاثیر خیلی خوبی داره . البته تاسف آور اینه که با همه این روشها , مرغ بعد از اینکه یک روز در یخچال میمونه , دوباره همون طعم و مزه ناخوشایند رو بخودش میگیره !

اما راه حل نهایی این هست که توی یه ماهیتابه مقدار زیادی پیازداغ درست کنین . البته دقت کنین پیازها کمی طلایی بشن و تک و توک برشته و کاملن نباید برشته بشن . بعد مرغهای باقی مونده رو با دست ریش ریش کنین و داخل این پیازها تفت بدین . فقط به اندازه ای که با پیازها مخلوط بشن . حالا توی یک لیوان تا نصفه , کمی آب جوش بریزین و کمی زعفران ساییده شده و یک قاشق مربا خوری هم کره اضافه کنین و خوب مخلوط کنین و به مرغ های داخل تاوه اضافه کنین و روی اون هم پودر زیره سیاه و زرشک که از قبل خیسوندین اضافه کنین و 5 دقیقه تفت بدین و تمام .
با این روش بوی بدترین مرغها هم گرفته میشه . میتونین کمی برنج سفید درست کنین و داخل دیس بکشین و مرغها رو هم در ظرفی جداگانه سر میز بیارین . هرگز مرغ ها رو با برنج مخلوط نکنین چون بخار برنج باعث ایجاد بوی بد درمرغ میشه !!!

با این روش تا بیش از 90% میشه بوی بد مرغ رو از بین برد و مرغهای مونده از شب قبل رو تازه کرد .

جمعه، خرداد ۳۱، ۱۳۸۷

باغبانی مدرن با خاک های ژله ای

 ( تمام مطالبی که در مورد نگهداری گیاه در این نوع خاک نوشته شده تنها برای کوتاه مدت و بصورت فانتزی مناسب هست و هیچ گیاهی برای طولانی مدت و دائمی تا این لحظه در این خاک ها دوام نیاورده و بعد از مدتی ضعیف شده و از بین میره . برای تنوع یا دکوراسیون یا استفاده کوتاه مدت یا در محیط های خاص بهداشتی , میتونین از این نوع خاک استفاده کنید اما جایگزین کردن اون با خاک طبیعی امکان پذیر نیست )

امروزه با کشف مواد شیمیایی , نیاز بشر به خیلی از مواد سنتی کم شده و مواد جدید با اینکه مصنوعی هستن اما مزایای بیشماری رو به همراه آوردن و زندگی رو برای ما شیرین تر و جذاب تر کردن . یکی از این مواد خاک کریستالی یا خاک ژله ای یا Acrylamide Polymer هست که میشه بوسیله اون در منازل مخصوصن آپارتمان ها و مکانهایی که گیاه با خاک نمیشه نگه داشت یا افرادی که به خاک حساسیت دارن , میتونن به پرورش گل و گیاه های بسیار شاداب اقدام کنن سوای بسیاری محاسنی که داره و در ادامه شرح میدم .این خاک یا این ماده بصورت خشک و دانه های شکری رنگی ساخته شده . کافیه مقدار بسیار کمی از اون رو با 10 برابر آب مخلوط کنین تا تمام آب تبدیل به ژله بشه و بعد با خیال راحت گیاهان خودتون رو در این ماده بکارین . به ازای هر یک گرم از این ماده , نیم لیتر ترجیهن آب معدنی یا آب معمولی نیاز هست . شما میتونین گلدونهای شیشه ای کریستال یا هر ظرفی رو که مایل بودین انتخاب کنین و قبلن در ظرفی جداگانه این ماده رو با آب مخلوط کنین و بعد از مدت 2 ساعت , ژل بدست اومده رو در یک صافی یا آبکش ریخته تا آب اضافی اون خارج بشه و سپس ماده بدست اومده رو در هر ظرفی که مایل بودین بریزین و گیاهتون رو داخلش بکارین . در مورد گیاهانی که در خاک بودن و میخواهین در این ماده بکارین , کافیه گیاه رو با دقت از گلدان در بیارین و با یک وسیله سیخ مانند خاک ها رو از اطراف ریشه بتراشین و سپس ریشه گیاه رو به مدت دو ساعت در یک ظرف آب قرار بدین تا ریشه ها عاری از خاک بشن و سپس ریشه های پوسیده و خراب رو با قیچی جدا کرده و گیاهتون رو در این ژل بکارین .

** مزایای خاک ژله ای :

- کاملن پاکیزه ، غیر سمی و عاری از میکروب و حشرات و قارچ و کود و آفت هست .
- دارای انواع معطر هم هست .
- حاوی مواد مورد نیاز گیاه و بنابراین نیاز به کود دهی نداره .
- بی نیاز از آبیاری مرتب ( برای گیاهان آب دوست هر 15 روز و گیاهان معمولی 30 روز یکبار ) .
- کرم و حشرات خاکی و پشه کوره در اون وجود ندارن ( قابل توجه خانم ها ) .
- مناسب دفاتر اداری , حمام , آشپزخانه , بیمارستان ها و محیط های کم نور و مکانهایی هست که گلدان با خاک رو نمیشه نگهداشت .
- در 24 رنگ مختلف و زیبا و حتا انواع درشت و کریستالی هم تهیه شده که قابلیت مخلوط و ترکیب چندین رنگ با هم رو دارن .
- نمایاندن ریشه های گیاه در صورتیکه در ظرف شیشه ای قرار بگیره و دیدن رشد ریشه ها .
- مناسب برای کودکان و آموزش مدارس .
- بعنوان وسیله ای شیک و مدرن و دکوری میشه ازش استفاده کرد .
- مناسب برای افراد فراموشکاره چون لازم نیست دائم آبیاری بشه و تا یکماه رطوبت گیاه رو تامین میکنه .
- برای افرادی که دائم در سفر هستن یا مدت طولانی کار میکنن و کمتر در منزل هستن بسیار مفید و قابل اعتماده .
- گیاهان زیر در اون رشد بسیار عالی میکنن :
حُسن یوسف
نخل مرداب
انواع کاکتوس ها
بامبوی ژاپنی
خانواده پتوس ها
دیفن باخیا
لیندا
گوش فیلی
پاپیتال
فیکوس
سیکلمه
گندمی
شفلرا
و بسیاری دیگه از گیاهان آپارتمانی ...

** معایب :
- در معرض تابش نور مستقیم خورشید نباید قرار بگیره !!!
- آب دادن بیش از اندازه و باقی موندن آب اضافی در ژل باعث پوسیده شدن ریشه گیاهان میشه و باید آب اضافی رو همیشه خارج کرد و ریشه های خراب رو جدا و ژل رو با کمی آب ولرم شستشو داد در صافی و دوباره در گلدان ریخت تا از بوی بد جلوگیری بشه .

زمانیکه به مرور زمان ژل شما کمرنگ میشه , مقداری از ژل خشک رو با آب مخلوط کرده و به ژل اضافه کنین . این کار هم رنگ رو بر میگردونه و هم نوعی کود دهی به گیاه به حساب میاد .